โรคพาร์กินสัน รักษาหายไหม?

     ตัวจริงของ โรคพาร์กินสัน หรือ โรคสั่นสันนิบาต นั้นคือ ความเสื่อมหรือการทำงานที่แย่ลงในเซลล์สมองเริ่มต้นจากกลุ่มเล็กๆในก้านสมองก่อนบริเวณจะเรียกว่า Subtan tia niga  เป็นเซลล์สมองส่วนเล็กซึ่งใช้ในการประสานงานการเคลื่อนไหวของร่างกายทำให้การเคลื่อนไหว มือ แขน ขา หน้า กล้ามเนื้อใบหน้าต่างๆทำงานให้มันนุ่มนวน  เซลล์ตัวนี้ทำหน้าที่ในการเครื่อนไหวให้นุ่มนวนและเป็นไปอย่างลงตัว บางคนที่เป็นโรคนี้ก็มีหลายปัจจัย เช่นเกิดจากพันธุกรรมแต่บางคนก็เกิดขึ้นเอง ปัจจุบันทางการแพทย์พบความสัมพันธ์ของกรรมพันธ์หลายตัวซึ่งเกี่ยวกับพาร์กินสัน แต่ซึ่งอีกหลายคนทางการแพทย์ก็ยังไม่เจอสาเหตุว่าทำไมเขาถึงเป็นโรคพาร์กินสัน พอเซลล์ กลุ่มนี้มันเสื่อมหรือแย่ลงทำให้การประสานงานของการเคลื่อนไหวก็แย่ลง คนไข้ก็จะเริ่มด้วยอาการ 3 ชนิด การเคลื่อนไหวช้าง,สั่น,ฝืด เมื่อเวลาจับแขนจับขาของผู้ป่วยจะมีความรู้สึกว่าผู้ป่วยมีความตึงตัวของกล้ามเนื้อมากขึ้นจนไม่สามารถเหยียดหรืองอได้อย่างคล่องแคล่วว่องไว และการสูญเสียการทรงตัว โดยทั่วไปแล้วโรคพาร์กินสันจะเกิดในวัยอายุ 55 ปีขึ้นไปถึง 60 ปี แต่มีคนไข้บางกลุ่มอาจจะเริ่มเป็นตั้งแตอายุยังน้อยก็เจอได้เรื่อยๆซึ่งอาจจะสัมพันธ์เกี่ยวกับอาหาร ยาฆ่าแมลงเจือปนในอาหาร ซึ่งมีการวิจัยและตั้งข้อสงสัยขึ้นซึ่งค้นพบความสัมพันธ์มากขึ้นเรื่อยในปัจจุบัน เนื่องจากโรคพาร์กินสันเป็นโรคที่พบได้บ่อยและมีปัญหาต่อการดำเนินชีวิตประจำวันอย่างมาก จึงได้มีการจัดตั้ง “วันโรคพาร์กินสัน” ขึ้นซึ่งตรงกับวันที่ 11 เมษายนของทุกปี ซึ่งเป็นวันคล้ายวันเกิดของนายแพทย์ชาวอังกฤษชื่อ เจมส์ พาร์กินสัน ซึ่งเป็นแพทย์คนแรกที่ได้อธิบายลักษณะของผู้ป่วยที่เป็นโรคนี้ในปี พ.ศ. 2360 ที่มีบทความที่ชื่อว่า Shaking Palsy และจะมีการใช้ดอกทิวลิปสีแดงเป็นสัญญาลักษณ์ อาการของ โรคพาร์กินสัน…